10 porad, jak zapobiegać agresji u Twojego dziecka

10 porad, jak zapobiegać agresji u Twojego dziecka

Jest wiele momentów, w których zachowanie Twojego dziecka ogrzewa i obejmuje Twoje serce. Ale są też inne chwile, kiedy prawdopodobnie doprowadza Cię ono do lekkiego szaleństwa. Jako berbeć lub przedszkolak, twój dziecko może brakować samokontroli wyrażać złość pokojowo i może naturalnie lash out, być może uderzać lub gryźć w frustracji.

Podczas gdy sporadyczne wybuchy złości są normalne – zwłaszcza podczas napadów złości – istnieją rzeczy, które możesz zrobić, aby kształtować zachowanie swojego dziecka.

Zasady są bardzo ważne

Naucz zasad panujących w domu. Dzieci nie znają zasad panujących w domu, dopóki się ich nie nauczą, więc jest to jeden z Twoich ważnych obowiązków rodzicielskich. Maluchy są zwykle zainteresowane dotykaniem i odkrywaniem, więc jeśli w domu znajdują się cenne przedmioty, z którymi nie chcesz, aby sobie radziły, ukryj je lub usuń. Zastanów się nad wydzieleniem osobnej części domu, w której dziecko będzie mogło bawić się książkami i zabawkami. Za każdym razem, gdy dziecko złamie ważną zasadę, należy je natychmiast upomnieć, aby zrozumiało, co dokładnie zrobiło źle.

Groźby są przereklamowane

Zawsze skuteczniejsze jest pozytywne wzmacnianie pożądanych zachowań i uczenie dzieci alternatywnych zachowań niż mówienie: “Przestań, bo inaczej”. Powiedz im, że następnym razem, gdy będą się złościć, powinny zamiast tego użyć słów.

Odwracanie uwagi dziecka

Wprowadź zdrowe sposoby odwracania uwagi. Ucząc dziecko innych sposobów reagowania, nie ma też nic złego w odwracaniu jego uwagi od czasu do czasu lub próbowaniu innego podejścia. Pod warunkiem, że nie “przekupujesz” go, by zachowywał się inaczej, oferując słodkie przekąski. Na przykład, nie ma nic złego w celowym zmienianiu jego uwagi.

Kontroluj swoje emocje

“Kontroluj się.” Cóż, one jeszcze nie potrafią. Pamiętaj, że maluchy mają mało naturalnej samokontroli. Musisz nauczyć je, by nie kopały, nie uderzały i nie gryzły, kiedy są złe, ale by wyrażały swoje uczucia słowami.

Zasady dbania o siebie

“Nie robimy sobie nawzajem krzywdy”. Uważnie nadzoruj swoje dziecko, gdy jest zaangażowane w spory z kolegami z zabawy. Jeśli nieporozumienie jest drobne, zachowaj dystans i pozwól dzieciom rozwiązać je samodzielnie. Musisz jednak interweniować, gdy dzieci wdają się w bójkę fizyczną, która trwa nawet po tym, jak każesz im przestać, lub gdy jedno z nich wydaje się być w niekontrolowanym szale i atakuje lub gryzie drugie. Odciągnij dzieci od siebie i trzymaj je osobno, dopóki się nie uspokoją. Jeśli bójka jest wyjątkowo gwałtowna, być może będziesz musiał zakończyć zabawę. Powiedz jasno, że nie ma znaczenia, kto “zaczął”. Nie ma usprawiedliwienia dla prób zrobienia sobie nawzajem krzywdy.

Rozmowa jest najwzniejsza

Zamiast walczyć. Naucz dziecko mówić “nie” stanowczym tonem głosu, odwracać się plecami lub szukać kompromisów zamiast walczyć ciałem. Poprzez przykład uczysz dziecko załatwiania różnic za pomocą słów – bardziej skutecznych i bardziej cywilizowanych – niż za pomocą przemocy fizycznej.

Chwal swoje dziecko!

“Świetna robota!” Chwal swoje dziecko za właściwe zachowanie i pomóż mu wyjaśnić, jak “dorosłe” się zachowuje, kiedy stosuje tę taktykę zamiast bicia, kopania czy gryzienia. Zawsze też wzmacniaj i chwal zachowanie dziecka, które jest miłe i delikatne.

Zrób sobie przerwę

Przerwy są w porządku. Nie ma też nic złego w stosowaniu przerwy, gdy zachowanie dziecka jest nieodpowiednie i można ją stosować u dzieci już od pierwszego roku życia.

Zachowuj się odpowiednio przy dziecku

Kontroluj swój temperament. Zawsze zwracaj uwagę na swoje zachowanie przy dziecku. Jednym z najlepszych sposobów na nauczenie go odpowiedniego zachowania jest kontrolowanie własnego temperamentu. Jeśli będziesz wyrażać swój gniew w cichy, spokojny sposób, dziecko prawdopodobnie pójdzie za Twoim przykładem.

Dyscyplina jest podstawą

Bądź silny. Jeśli musisz zdyscyplinować swoje dziecko, nie czuj się winny z tego powodu i na pewno nie przepraszaj. Jeśli dziecko wyczuje twoje mieszane uczucia, przekona się, że to ono miało rację, a ty jesteś tą “złą”. Chociaż dyscyplinowanie dziecka nigdy nie jest przyjemne, jest to niezbędna część rodzicielstwa i nie ma powodu, aby czuć się winnym z tego powodu. Twoje dziecko musi zrozumieć, kiedy jest w błędzie, ważne jest, aby wziąć odpowiedzialność za swoje działania i być gotowym do zaakceptowania konsekwencji.

Jaka jest różnica między dyscypliną a karą?

Wielu rodziców uważa, że dyscyplina i kara to to samo, ale tak nie jest.

Dyscyplina jest sposobem nauczania i sposobem na wzmocnienie dobrych relacji rodzic-dziecko. Kiedy dyscyplinujesz dziecko, powinieneś je chwalić i pouczać stanowczym tonem, mając na celu poprawę jego zachowania.

Karanie jest negatywem, w którym wydajesz nieprzyjemne konsekwencje, kiedy dziecko coś zrobi lub nie zrobi. Karanie jest częścią dyscypliny, ale tylko niewielką częścią.

Do trzeciego roku życia, a czasem nawet później, dzieci po prostu nie rozumieją pojęcia kary. Stawianie granic jest znacznie lepszym podejściem niż karanie; większość dzieci zareaguje na jasne, spokojne i zdecydowane stawianie granic.

Kiedy należy zadzwonić do pediatry

Jeśli Twoje dziecko wydaje się być niezwykle agresywne przez okres dłuższy niż kilka tygodni, a Ty nie możesz sobie sama poradzić z jego zachowaniem, skonsultuj się z pediatrą. Inne znaki ostrzegawcze obejmują:

  • Obrażenia fizyczne u siebie lub innych (ślady zębów, siniaki, urazy głowy)
  • Ataki na Ciebie lub innych dorosłych
  • Odesłanie do domu lub zakaz zabawy przez sąsiadów lub szkołę
  • Twój własny strach o bezpieczeństwo osób w jego otoczeniu

Najważniejszym znakiem ostrzegawczym jest częstotliwość wybuchów. Czasami dzieci z zaburzeniami zachowania przez kilka dni, tydzień lub dwa nie mają żadnych incydentów i mogą nawet zachowywać się w tym czasie całkiem uroczo, ale niewiele z nich może przejść cały miesiąc bez wpadnięcia w kłopoty przynajmniej raz.

Po znalezieniu kilku skutecznych sposobów nagradzania dobrego zachowania i zniechęcania do złego, można je wykorzystać w ustaleniu podejścia, które działa zarówno w domu, jak i poza nim. Postępy mogą być powolne, ale takie programy zwykle są skuteczne, jeśli rozpoczynają się w momencie, gdy zaburzenie dopiero zaczyna się rozwijać.

Pamiętaj!

Najlepszym sposobem zapobiegania agresywnym zachowaniom jest zapewnienie dziecku stabilnego, bezpiecznego życia domowego, stanowczej, pełnej miłości dyscypliny i pełnego nadzoru w okresie niemowlęcym i przedszkolnym.